بازدید مسؤول بنیاد نعمت قاسمی از مرکز آموزشی سوفیا در المیتو

یادی از یک سفر و سلامی به شکوفه‌ها و باران

در سفر کوتاهی که محترم دکتور محمدجان ستوده، مسؤول بنیاد نعمت قاسمی در زمستان سال 1401 به منطقۀ المیتو داشت، فرصت مبارکی میسر شد تا در یک صبح برفی و سرد با دانش‌آموزان نازنین آموزشگاه زبان انگلیسی سوفیا نخست در صنوف درسی و سپس با تعداد بیشتری از آنها در میدان ورزشی لیسه پسرانه المیتو سلام و کلامی داشته باشد.

عطش یادگیری و هیجان شرکت در کلاس‌های آموزش زبان انگلیسی و خوش‌نویسی در رفتار و گفتار دانش‌آموزان آنجا موج می‌زند. بیش از ۷۵۰ دانش‌آموز دختر و پسر در کلاس‌های زبان و حدود ۳۵۰ هنرجو در کلاس‌های خوش‌نویسی حضور هرروزه و شوق‌مندانه دارند. تماشای آثار هنری خوش‌نویسی و نقاشی آنها نیز هر آدمی را به وجد می‌آورد.

پیام‌های امیدبخش و قدردانی آنها از خدمات بنیاد نعمت قاسمی مایه امید وتلاش بیشتر این بنیاد در راستای خدمت‌رسانی به مردم است.

تلاش‌های بی‌دریغ و خستگی‌ناپذیر استادان آموزشگاه و نماینده این بنیاد در المیتو در کنار حمایت اعضای شورای انکشافی معارف و بزرگان منطقه از فعالیت‌های این بنیاد، باعث شده است تا برنامه‌های این بنیاد در بخش معارف و کارهای عام‌المنفعه رضایت‌بخش باشد.

اعمار ساختمان "مرکز علمی و فرهنگی نعمت قاسمی" - که در واقع یک کار زیربنایی در بخش معارف آن منطقه است و اکنون آموزشگاه زبان انگلیسی سوفیا در آن نقل مکان کرده و دارای آدرس مستقل شده است - امید مردم و دانش‌آموزان را برای ساختن یک آینده نسبتا روشن، بیشتر کرده است. بنیاد نعمت قاسمی در نظر دارد تا این چراغِ امید را برای سالیان متمادی روشن نگه دارد.

پیام بنیاد نعمت قاسمی برای نسل معارف منطقه و کشور ما، پیام روشنایی و امید به آینده روشن است. الگوی رفتاری ما، رفتار آب‌گونه است - نرم و زلال، خاکی و پاک، حیات‌بخش و طراوت‌آفرین، بی‌رنگ و بی‌ریا، خستگی‌ناپذیر و نیرومند.

بی‌مناسبت نیست که حکایت تمثیلی رفتار چشمه با سنگ را از «ملک‌الشعرای بهار» که آموزنده و نیروبخش است، باهم بخوانیم. عزیزانی که می‌توانند، ویدیو را در پیوست زیر تماشا کنند.

سرفراز و عزتمند باشید!

چشمه و سنگ

جدا شد یکی چشمه از کوهسار

به ره گشت ناگه به سنگی دچار

به نرمی چنین گفت با سنگ سخت

کرم کرده راهی دِه ای نیکبخت

گران سنگ تیره‌دلِ سخت‌سر

زدش سیلی و گفت دور ای پسر

نجنبیدم از سیل زورآزمای

کی‌ای تو که پیش تو جنبم ز جای

نشد چشمه از پاسخ سنگ سرد

به کوشش درایستاد و ابرام کرد

بسی کَند و کاوید و کوشش نمود

کز آن سنگ خارا رهی برگشود

ز کوشش به هرچیز خواهی رسید

به هرچیز خواهی کماهی رسید

برو کارگر باش و امیدوار

که از یاس جز مرگ ناید به بار

گرت پایداری‌ست در کارها

شود سهل پیش تو دشوارها